Nou, de laatste dagen breken dan nu echt aan. Vanuit San Simeon rijden we weer terug naar LA om daar nog 4 dagen te relaxen. De cirkel is rond!

Dag 15

Na een goede nacht, rijden we 's ochtends tegen een uurtje of 10 weer terug naar LA! We hadden gehoopt te kunnen ontbijten in de lodge waar we sliepen maar naar nader onderzoek bleek ons dit 6 dollar pp te gaan kosten! Que? Nee hoor, voor minder eten we en gezonder en lekkerder. 
Onderweg dus maar even stoppen bij ons inmiddels heilig verklaarde Starbucks om hier een caramel macchiato, een regular en twee aardbeien yoghurtjes met cruesli te bestellen. Heerlijk, en tijdens het ontbijt kun je nog gratis je berichtjes checken ook nog. Als ik me niet vergis zat deze Starbucks in Prundale! Het kan zo maar zijn dat ik me wel vergis nl, we hebben inmiddels zoooo veel Starbucks' aangedaan, dat ik niet meer weet waar dit was. Het doet er gelukkig ook niet toe, dat terzijde :)

De rit van San Simeon naar Santa Barbara (waar we een tussenstop hebben gehad) en van daaruit naar LA, is wederom echt betoverend. Ik weet dat ik dit al vaker heb gezegd maar het is nou eenmaal zo. Onvoorstelbaar!
We kozen voor de Scenic route en zo reden we langs de kust en hadden we de meest waanzinnige uitzichten. Ook reden we meerdere malen de wolken in. Het weer was goed, zo'n 25 graden, maar af en toe zag je in de verte weer een wit tapijt op je afkomen en kon je het aftellen voor je in een mistige omgeving reed waar je nog geen hand voor ogen zag. Heel apart, en we hebben er foto's van hoor, mochten jullie me niet geloven! ;)

In Santa Barbara besloten we even te stoppen (kennen jullie de serie ook nog? Met Eden, Cruz, Kelly, Mason en CC?). Nostalgie alom ;) Het is een erg lief, warm en romantisch stadje waar we dus alleen even snel doorheen zijn gereden! 

Na een ritje van 4 uur kwamen we weer aan in de stad waar het twee weken geleden allemaal begon! Ooh, the memories! Uiteraard heb ik ruim van te voren al bekeken wat het weer zou worden en dat zat wel snor. 30, 27, 34 en 32 graden. Perfect weer voor mijn bikini's dus. Snel ingecheckt in ons verblijf voor de komende 4 nachten en onze koffers achterlatend, besloten we dan ook maar direct het strand op te zoeken...

Nou, voor het volgende verhaal hebben we eigenlijk foto's nodig, anders zouden jullie ons, OPNIEUW, niet geloven. Alhoewel, na al die lachwekkende verhalen eerder, kijken jullie waarschijlijk nergens meer van op.
Ik vertelde toch zojuist over die laaghangende wolken? Nou, zo mooi blauw als het was toen we LA in reden.... zo dicht was de mist toen we in Santa Monica aankwamen. Strand? My ass.... Er hing een wolk over de wijk van heb ik jou daar. Als Theo tien meter voor me liep, was ik hem al kwijt en daardoor was de temperatuur ook niet meer zo lekker.... Ja, en nu?
We zijn nog even doorgereden naar Malibu (door de wolk heen gereden) en daar was het zowaar heerlijk. Even gekeken of we hier wellicht met een jaartje of wat een huisje kunnen kopen (gewoon omdat het kan) en alvast wat fotomateriaal verzameld ;).
Theo wilde graag even de Malibu beachhouses zien, die ook voorbijkomen in Two and a half men! En ja, er zaten een paar leuke huisjes tussen.. Ok, laten we er hier ook even 1 van op onze lijst zetten.
's avonds nog even gegeten bij Sizzlers (een restaurantje met lekker eten maar volgens ons midden in de ghetto) en op tijd weer naar onze hotelkamer. Hier hebben we vast een draaiboekje gemaakt voor de komende dagen want echt...... Er is TE VEEL te zien in de deze stad!
We willen nog dichtbij het Hollywood teken komen, de Universal studio's bezoeken, naar het Kodak theater, winkelen op de Santa Monica Promenade, downtown Los Angeles zien en.... Tadaa... Op het strand liggen natuurlijk. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het Staples Center, de Warner Bros studio's, the national cemetary in Glendale waar Michael Jackson ligt (tsja, ik heb wat met begraafplaatsen) etc.
Zoals ik al zei; tijd tekort dus!

Dag 16

De volgende dag zijn we op weg gegaan naar de Universal Studio's. Hier worden films, series en special effects opgenomen, er is een pretpark waarbij je deze dingen allemaal van dichtbij ziet en je hebt een heuse Universal City met allerlei merchandising. Leuk om eens te zien...

Als eerste kom je langs de welbekende draaiende Universal studio's aardbol inclusief fontein waar je even een fotootje moet maken. Dit moet je erg snel doen als je in de verte een bus ziet aan komen rijden vol met japanners. Het is hier op deze reis dat ik een beetje een hekel heb gekregen aan Japanners! Ondanks dat wij (lees; ik) samen om en nabij de 3800 foto's hebben gemaakt, zijn die mensen echt het toppunt! Trouwens... Van die 3800 zullen er nog heel wat verwijderd worden hoor, maar waar je vroeger heel voorzichtig en precies goed een foto maakte, schiet je er nu makkelijk 10 meer; "voor de zekerheid nog eentje dan"! 
Alleen die japanners die lopen je dus gewoon echt voor de voeten, rennen je voorbij om ergens eerder aan te komen, staan met een groep van 70 man samen te dringen voor een fotomomentje waardoor jouw kans redelijk verkeken is en.... Misschien nog wel het ergste.... Praten bijna geen engels!

Gelukkig zag ik de bus nog rijden voor wij bij de bol waren en hadden we zo'n twintig seconden om allebei voor de bol te gaan staan, voor de bus zijn deuren opengooide voor de dwaze rennende japanners. Binnen no time was de bol niet meer te zien en stonden duizenden japanners zich te verdringen voor een foto. Zooow irritant en door die mensen (how much? Where am i now, where i go? Where is interesting? Ni wang hau?) duurde het alleen al een uur voor we uberhaupt een kaartje hadden gekocht. Een groepje van 5 jonge japanners die net als wij ogenschijnlijk voor het eerst in de states waren. Alleen hadden zij een USA shirt aan, de ander sokken in de rood, wit, blauwe kleuren en droeg weer een ander een zonnebril in de vorm van lady liberty :$ rare lui zeg ik je!

In het park aangekomen zijn we direct doorgelopen naar de set en attractie van Waterworld (film van Kevin Costner) alwaar ze een show opvoerden die rechtstreeks uit de film kwam. Alleen Kevin C ontbrak om de schone dame te redden van de welbekende oogmissende bad guy. Veel vuur, water en goeie spannende effecten. Echt Universal dus!
Van daaruit door naar Shrek. Een heuse 4-D film van de oger, de ezel en de gingerbreadman waarbij alleen het wachten op de film in de ruimte ervoor al de moeite waard is. Je hoort en ziet drie opgesloten varkentjes, een op zijn kop hangende pinokkio, de pratende spiegel en de bad guy uit de film al het nodige opwarmwerk vertonen en na zo'n tien minuutjes loop je de zaal binnen met een bril op.
Wat je ziet is een film waarin Shrek natuurlijk Fiona weer eens verliest aan de bad guy en haar besluit te redden. Dit alles in 4-d waarbij je letterlijk de spetters op je gezicht voelt wanneer Donkey niest, je stoel heen en weer gaat als ze op een paard met wagen door de jungle rijden en je vogelspinnen over je voeten voelt lopen tijdens dezelfde scene. Echt te gek!
De film duurt al met al een kwartiertje maar is de moeite waard.
Op naar de volgende attractie en dat is.... De Studio Tour! 

De studio tour, de naam zegt het al, neemt je mee in van die ubertoeristische wagentjes door de diverse film en seriesets en een gids vertelt je wat je aan beide kanten ziet. Even in een nutshell? 
Het decor van Back to the Future, Desperate Housewifes, Jaws, Csi en vele andere zie je aan je voorbij gaan. Leuk om eens te zien en je realiseert je even weer hoe je eigenlijk genept wordt. Zo kom je op de set van War of the Worlds (Tom Cruise, Dakota Fanning) en zie je rechts van je een heel dorp in puin liggen terwijl links van je een 747 vliegtuig in drie delen verspreid ligt. Rokend, en met de bijbehorende lichamen uiteraard.
In een nieuwe attractie rij je door een tunnel waarin het karretje waar je in zit, vast komt te zitten in de jungle en je rechts van je dinosaurussen op je af ziet komen, terwijl links King Kong angstaanjagend dichtbij komt. Dikke vette nep natuurlijk.... Heus wel....... Maar je schrikt je kapot door alle extra effecten als de het harde geluid, de heen en weer bewegende bus, het 3-D effect van king kong en de dino's etc. Helemaal te gek!

Wauw, wat een leuk ritje. En hey, een meertje rechts van ons? Huh? Een vin in het water terwijl er iemand zwemt? Oh oh. Is het....... Is dat echt? ......... Yep! Je bent in de scene van Jaws! Ik moet zeggen, de gids vertelt alles op een dusdanige humoristische wijze dat het erg leuk is om te zien en het neppe van zoveel jaren geleden helemaal niets uitmaakt. Als Jaws ineens rechts naast je opduikt en je hem op 10 centimeter afstand van je kunt aanraken, schrik je toch nog wel een beetje. Voor de gids dan he? ;)

Tsja, nog zoveel meer gezien maar ik heb hier diverse filmpjes gemaakt en zal ze proberen te plaatsen. Dat maakt het allemaal wat leuker.

Na deze tour zijn we doorgelopen naar de Special effects show. Hier leggen ze uit en laten ze zien in ongeveer 30 min hoe alles wat je ziet niet echt is, en veel gebeurt met behulp van special effects. Leuk, maar het meeste weet je eigenlijk al. Het groene doek, het digitale bewerken van sets zodat het net lijkt of je ergens bent terwijl je gewoon in een studio bent, de lichtstipjes op een pak waarmee je iemand zijn bewegingen kan registreren. Zo komen bijvoorbeeld de tekenfilmfiguren angstaanjagend echt over in bewegingen.
Toch leuk en interactie met wederom japanners die zich natuurlijk graag lenen als assistent. Als ze vervolgens wat vragen moeten beantwoorden, vallen ze door de mand! "Huh? Ni hao? Kan teng pan joe! whaa!"

De tijd vliegt echt in het park en nadat we even snel een burger weggewerkt hebben (voor ik me weer aan jullie laat zien, ben ik eerst 16 keer naar de sportschool geweest) rennen we naar de animal actors.
Hier zie je dieren uit diverse films trucjes doen. Niet zielig hoor, ze krijgen allemaal een tractatie als ze iets goeds hebben gedaan en ze hoeven het trucje maar 16 keer op een dag te doen!
Als de show over is, mag je zelfs nog me alle dieren apart op de foto. Als dat niet leuk is....:-|

Hoe laat is het? 17.50 uur, over tien min sluit het park. Snel nog even richting House of Horror en de laatste tien minuten besluiten we ons de stuipen op het lijf te laten jagen! En ja, dat gebeurt! Zelfs als je weet dat er na de zoveelste deur vast iets staat, schrik je je nog kapot als die man met zijn aangevreten hoofd en afgehakte ledematen ineens voor je neus staat/huppelt! Leuk... Ja.

Bij het verlaten van het park hebnen we nog even door Universal City gelopen en zo kwam het dat ik in het mooiste winkeltje ooit terecgt kwam..... Een winkeltje met alleen maar snoep!!! Waar je ook maar keek, snoep. Zelfs een groot standbeeld van Marilyn Monroe van ongeveer 3 meter, gemaakt van jelly beans! Achterin de winkel zag je alleen maar buizen naast elkaar met daarin meters aan gekleurde m&m's! Zucht.....
Een paar foto's en hup, maak dat je die winkel uitkomt! Te laat.... Er heeft zich nog een zakje met m&m's, colaflesjes, jelly beans en andere ongezonde maar oh zo lekkere dingetjes in mijn tas weten te wurmen. 

En toen was het al weer voorbij! Conclusie: een leuk park met leuke attracties en echt de moeite waard als je in LA bent. Je kijkt nog even uit over de stad als je bijna bij de uitgang bent en dat is echt wel een fotootje waard hoor..... Voor de japanners dan he?
Op de terugweg nog even snel de coordinaten van het Hollywoodteken ingevoerd en ja, na een twintig minuten rijden waren we echt superdichtbij! Had ik al gezegd dat het inmiddels 20.00 uur was en donker? En ook dat de letters NIET verlicht worden in het donker?
Gaan we morgen nog maar een keer doen dus ;$

Op de terugweg kom je door downlown LA en hebben we gelijk maar even een beetje sightseeing aldaar gedaan! Hollwood boulevard, Sunset blv, Beverly Hills blv, Rodeo Drive.... De ehem....kugh....&@&€/(:(/:);) Playboy mansion €&@;(/:;)/:) kugh!
Altijd leuk om eens te zien waar en hoe de rijken de aarde leven. Nou, die leven goed, kan ik jullie vertellen!
Het is wat groter dan ons huis met een iets grotere tuin. Oh ja, en ze hebben een oprijlaan. Ja, wij natuurlijk ook alleen is die van ons 3 meter en die van hen 300 meter! Pff... Wie daarop let. 
Het huis van wijlen Aaron Spelling (lang het duurste huis ter wereld geweest) en gezocht naar het laatste huis van Michael Jackson. Dat laatste is ook weer een grappig verhaal dat ik bewaar voor straks want dat maakten we de volgende dag pas mee.

Bij thuiskomst een glaasje wijn en Jack D (of twee) tot ons genomen en wederom vol mooie indrukken gaan slapen.
The next day!

Dag 17

Zoals ik zei wilde ik mijn bikini's nog uitgeprobeerd hebben en vandaag was dus een dagje strand gepland. Het weer hielp me mee want met 34 graden was het goed te doen op Santa Monica beach. Wel ff goed insmeren natuurlijk en zo hebben we toch al gauw 3 uurtjes op het strand gelegen. Het is geen Mexico met helderblauw water en hagelwitte stranden maar ach, het is goed vertoeven zo. Af en toe de oogjes dicht en ons af en toe flink verbazen over de diversiteit aan mensen dat je op zo'n strand tegenkomt. Te grappig, zo waren we zelfs getuige van een opname van een girlband van, hoe kan het ook anders, japanners!
Compleet met scherm voor het licht, een manager die de zon voor ze tegenhield, camera- en geluidsmensen en de japanse meisjes die heel enthousiast aan het zingen waren. 
Nadat we het liedje voor de vijfde keer hoorden, konden we het zelfs al mee zingen en dames en heren geloof ons: dit wordt een hit!
Ok, zon uit en op naar het Hollywood teken. Drie keer is scheepsrecht? De eerste keer was op kilometers afstand, de tweede keer in het donker dus nu moest het goed gaan. Ik had de lokatie al opgezocht op internet en na 20 min rijden waren we ter plaatse met voor ons de wereldberoemde letters en achterons een waanzinnig uitzicht over LA. Super! Ff japans gedaan en onze momentjes gepakt (zie voor 1 foto alvast Facebook). Voor de overige 361 foto's nog ff geduld aub ;)

Volgende Project; het Kodak Theater waar elk jaar de oscars worden uitgereikt en waar je kon winkelen. Da eerste wist ik niet eens tot we er waren maar leuk mee genomen zeg ik ;). In het Kodak Theater een heerlijke salade genuttigd en daar waren we wel even aan toe na al die omgezonde troep die je hier allemaal eet.
Van daaruit zijn we Hollywood Boulevard opgelopen en zagen we de welbekende sterren op de grond. Van Bette Midler tot Susan Sarandon en van Elvis Presley tot George Clooney!
Och shit, loop ik bijna voorbij aan de ster van Charles Fries! :O  

DE reden waarom je al naar de sterren loopt (ligt het aan mij of ben ik gewoon te jong?). Er ligt heel wat kilometers aan sterren en na de ster van Michael Jackson gefotografeerd te hebben, geloofden we het wel! 

Nog even verder gewinkeld/gewandeld en toen was het tijd voor het huis van Michael Jackson! Adres opgezocht; het is de Hillcrest Dr. In Beverly Hills. 
Bram, onze navigatiestem, zou ons er met 23 min naar toe rijden. Zogezegd, zo........ Niet gedaan! Want waar we ook keken, geen Hillcrest Dr. Raar zeg! Bram riep al meerdere keren 'bestemming bereikt' maar niks hoor.
Intussen zagen we allerlei andere waanzinnig groot en mooie huizen en allemaal versierd voor het komende Halloweenfeest eind deze maand. Het ene huis was nog mooier versierd dan het andere. Dat je dit kunt zien, betekent dat de huizen goedkoper zijn want de onbetaalbare huizen voor ons, liggen allemaal verscholen achter een muur of heg van 3 mtr hoog. Er overheen klimmen? .... Ik zou het niet doen!

Na een uur waren we er wel klaar mee en na de hele wijk BH 90210 te hebben gezien besloten we nog een keer het adres in te typen! Ach, die Bram had ons gewoon de hele tijd de verkeerde kant opgestuurd! De gekkurd!
Het was nog minstens 20 min rijden! Gelukkig wel richting ons hotel dus op de terugweg nog ff snel langs MJ dan... Eeh of zijn geest iig. 
Hoe dichter we in de buurt van zijn huis kwamen hoe meer we het gevoel kregen in Thriller te zijn beland. En niet door de Halloween versieringen, niet door het muziekje op de radio....maar door de Ghettowijk waar we in beland waren!!! Wat? Woonde hij hier? Tussen al die crackjunks en bendeleden? We durfden niet eens rechts of links van ons te kijken en zagen alleen maar zwaar betraliede huisjes links en rechts!
Ok, wij geloven het wel. Laat maar zitten dat huis! De kans dat je hem tegenkomt is toch al verkeken. Let's get the hell out of here....
Thuis op de Ipad zagen we dat er meerdere Hillcrest Drives waren en dat we er de eerste keer op enkele meters vanaf hebben gezeten. Wat wil nou, de weg naar zijn huis is tussen zonsondergang en zonsopgang gesloten...... Tss......... Zeker voor al die japanners!! :$

Thuis wederom geproost op de mooie dag en yep, daarna nog een keer! We proosten wat af hier in de states!

Dag 18

Vandaag is de laatste dag waarop we nog wat dingen konden doen. Theo wilde naar Malibu beach, ik nog even winkelen in Santa Monica. Conclusie, dit hebben we ook gedaan. Alleen is het nu al 01.00 uur en moet ik morgen om 8.00 uur opstaan om te pakken voor de vlucht van 14.00 uur. Ik heb vast morgenvroeg nog wel wat tijd om het verhaal af te maken. See you then and a good night! Xxxx