Yes! Daar zijn we weer.Yes! Daar zijn we weer.

En nu de dagen beschrijven, die op mij in ieder geval, de meeste indruk hebben gemaakt.
We beginnen bij het begin! De Grand Canyon...
We zijn 's ochtends vertrokken vanuit Flagstaff waar we de dag ervoor aan waren gekomen na al een mooie dag in Red Rock County. Nadat we net geinstalleerd waren in het motel viel 10 min later de stroom uit. Man, das nog eens lastig als je net uit de douche komt en je haar nog nat is. Hoe kleed je je aan als je de kleren in je koffer niet eens ziet, hoe maak je je op? Nog belangrijker... Hoe fohn je je haar?
Niets van dat alles dus een beetje trailertrash liepen we even erna naar het nabijgelegen winkelcentrum voor wat boodschappen en nog wat later zaten we in een italiaans restaurantje. Heerlijk gegeten, moet ik eerlijk zeggen en dat kun je niet altijd zeggen van de restaurantjes hier. Het is toch voornamelijk Wendy's, MC Donalds, Burgerking etc.

Nog even aan de blog gewerkt en op tijd naar bed voor de Grand Canyon een dag later!
We moesten anderhalf uur rijden en onderweg vinden we het steeds spannender worden. Dit was toch wel een beetje datgene waar we de hele reis naar uitkeken. Dat en natuurlijk Las Vegas!
De entree van het park was 25 dollar geloof ik en na het ontvangen van het bonnetje en de kaart, reden we asap naar de parkeerplaatsen. Wat gaan we als eerste zien en waar regelen we de helicoptervlucht?
First things first, laten we informatie inwinnen bij het informatiecenter.
Omdat het nogal druk is, staan we in een rij alvast om ons heen te kijken als Theo ineens zegt; ik hoor de man achter de balie zeggen dat de Skywalk hier 500 mijl vandaan is. Dat zal toch niet? Nee joh, dat heb je verrkeerd gehoord... 5 mijl zal het geweest zijn..
Maar nee, eenmaal in de rij hoorden we het verschrikkelijke nieuws ;), de Skywalk was te vinden op minstens vijf uur rijden vanaf dit punt! Toen we dat hoorden, mocht ik tien minuten even niets tegen Theo zeggen... Dit moest hij even alleen verwerken.
Voor de mensen die niet weten wat de skywalk is, dit is een brug die gebouwd is in de Grand Canyon en die als het ware in het luchtledige hangt. De brug is van glas dus wanneer je eroverheen loopt, zie je onder je alleen maar Grand Canyon! Mega te gek gewoon! Niet dat ik erover heen zou gaan lopen..... Nope! Met mijn hoogtevrees blijf ik minstens op 20 mtr afstand van die brug. Maar Theo zou er toch wel erg graag overheen lopen en ik kon dan foto's maken.
Nou ja, helaas... Dat ging niet meer door! We besloten, nadat Theo weer licht in de duisternis zag, naar de viewing points te lopen om te gaan genieten van al het moois dat op ons lag te wachten.....

En mooi was het!!! Pff, tsja, wat moet je hier over zeggen? We kunnen foto's laten zien maar je moet het meemaken. Het is ech fantastisch om te zien en je bent zelf even heel klein als je er rond loopt.
We zijn, heel Japans, lekker in een tourbus gestapt en hebben ons naar de mooiste viewingpoints laten rijden om ons fotorolletje vol te schieten (klinkt dat ouderwets he ;)).

Ik ga proberen nog even een leuke foto op facebook te zetten zodat jullie toch een beetje een indruk krijgen! De rest van de foto's, zoals eerder gezegd, plaats ik later op de site!
Het weer was vandaag tegen alle verwachtingen in heerlijk. Ze hadden regenachtig weer voorspeld aangezien we in het regenseizoen zitten, maar net als in Mexico is dat vaak alleen aan het einde van de dag even. Vandaag hebben we om de regen heen gelopen want we hebben geen druppel gevoeld.
De helicoptertour is er ook niet meer van gekomen, we genoten al zo van al het moois, dat we het eigenlijk wel goed vonden zo.
We hebben uiteraard gewacht tot de zon onderging en zijn toen weer richting huis gereden in Flagstaff. Beetje terugrijden was het want verderop was geen hotel/motel meer te vinden. Ach, anderhalf uur is hier helemaal niets.

Dag 8

De volgende ochtend weer vroeg uit de veren en dit keer op naar het Zion Park.
Ook dit park was erg mooi om te zien en waar je bij de Grand Canyon van bovenaf alles bekijkt, kijk je in Zion Park juist vanaf de grond omhoog naar al het moois. Er zijn diverse wandelroutes te doen en wij kozen voor de Emerald Pools. Je loopt als het waren een berg op en komt onderweg van alles en nog wat tegen....watervallen, grotten, canyons, meertjes... Zelfs bijna handtamme eekhoorntjes. Maak niet de fout ze te aaien want ze bijten venijnig en je kunt regelrecht door naar de eerste hulp met een tetanusspuit in je...
Mijn collega Janneke adviseerde me de Angels Landing te doen; nou, we hebben even gekeken, Janneke!

Maar na het lezen van de 6 doden die de wandelroute reeds had opgeleverd, besloten we toch maar voor de watervalletjes te gaan. Ook leuk en gevaarlijk! :$ Als je van de berg afspringt en verkeerd terechtkomt in zo'n waterval ;)

Aan het einde van de dag begon het te waaien, te regenen en hoorden we in de verte onweer onze kant op komen. Blij dat we voor de wat makkeljkere route hadden gekozen waren we binnen no-time weer beneden en zaten we veilig in de auto op weg naar St. George; onze volgende overnachtingsplaats.
Daar aangekomen checkten we in bij het Budget-inn en zochten we snel op de ipad naar een beetje ok restaurant waar we redelijk konden eten. Nou, dat is zeker gelukt.
We zaten bij Orchids, een (volgens mij minstens!) 4 sterrenrestaurant waar ze ons al een beetje raar aankeken bij het binnenkomen. Pfff.... So what?
Of ik de wijnkaart wilde zien? Nou ja, eerst maar eens even zitten toch? En dan mag je me de kaart wel even laten zien.

Zien ........... zien ..................... zien, ja, ik heb het wel gezien. Bestellen? Hmm... Ik wacht even....
Wijnen van minstens 75 dollar per fles; ik vind het nogal wat! En als ik nou een echte wijnkenner was? Veel wijn drinken betekent nog niet dat je een kenner bent ;)
Ik koos uiteindelijk voor de chardonnay de la casa, wit en dus droog omdat ik een heerlijke gegrilde forel had besteld. Theo nam een typisch amerikaanse wijn (lees coca cola) voor bij zijn lamssteak. Aangezien hij nog minder verstand heeft van wijn, durfde hij geen rode wijn te bestellen voor bij zijn lam. Hahahaha... Wat hebben we gelachen op onze slippers... Ja die hadden we ook nog aan!
Zonder dat we een voorgerecht hadden besteld, kwam de ober ons ijs brengen! Huh? Dat..... eet je toch........ altijd als dessert? Kwestie van wennen blijkbaar ... het ijs smaakte voortreffelijk!

Zowel zijn als mijn eten kwam er picobello opgemaakt aan en met onze pinken in de lucht hebben we het ons heerlijk laten smaken. De man die ons serveerde deed dit perfect en met een knipoog behandelde hij ons als een koning en koningin.
Een dessert? Ach welja, we zijn er nu toch!
Ook die nog meester gemaakt en vervolgens met angst en zweet uitgezien naar de rekening. Gelukkig vertelde de ober dat de tip al bij de rekening inzat en dat we dus niet hoefden te schrikken; de lieverd!
Snel betaald en wegwezen! Nadat we netjes uitgelaten (en nagekeken) werden, stonden we voldaan op straat! Dat was lekker eten! Het eten heeft ons meer gekost dan de gemiddelde overnachting in een hotel

;-) Just so you know ;-)
Nu op naar de hotelkamer want morgen staat Las Vegas op het menu en we willen allebei fris de strip oplopen!

Dag 9

Las Vegas!!!
Hiervoor geldt hetzelfde als voor de Grand Canyon! Pfffffffffff....... Wat fantastisch om hier te zijn! Voor we in konden checken, we waren te vroeg nl, zijn we we eerst naar de Hoover Dam geweest. Deze is er vlak in de buurt en ja, dat pak je dan even mee! Dam(n) wat een grote dam! Het regende er ietsje dus dat was iets minder maar desalniettemin, imposant om te zien. Ook als je leest dat er meerdere mensen zijn overleden tijdens de bouw ervan... Jeetje, misschien zijn ze er wel afgevallen... Een beste val kan ik je vertellen. Een burger en een salade later, zitten we weer in de auto op naar Vegas!

We sliepen nu eens decadent in de het Hilton "met uitzicht op de strip" Ja, als je een verrekijker bij je had wel ja! Nou ja, de kamer was luxe, oud maar doable, en voor de rest waren we als het goed is toch alleen maar in de stad! De eerste dag was het nog heerlijk weer en hebben we alvast een gedeelte van de strip bekeken. Ceasar Palace, Planet Hollywood, het Franse gedeelte (geen idee hoe het hotel heette, maar we hebben gegeten in de Eiffeltoren!). Niet om dagelijks te herhalen (ken je het verhaal van Orchids hierboven nog?) of je moet geluk hebben bij het gokken.
We hebben tot een uurtje of twaalf rondgelopen en besloten toen terug te gaan naar het hotel om de volgende ochtend weer op tijd verder te kunnen gaan op de strip.
's Avonds werden we aangesproken door iemand van de Hyatt groep die ons, in ruil voor twee kaartjes voor de Peepshow van Holly Madison, een time-share verhaal wilde vertellen. Tuurlijk joh, voor gratis kaartjes doen wij veel ;) Morgenvroeg om 10.15 uur moeten we ons melden bij PH.

Dag 10

Zo gezegd zo gedaan stonden we de volgende ochtend om kwart over tien bij het hotel om anderhalf uur te gaan luisteren naar iets wat ons totaal niet interesseerde. Terwijl we binnenliepen en allerlei gegevens in moesten vullen (gek, maar ineens verdienen we beide meer dan er daadwerkelijk altijd binnenkomt op onze rekening :-)) voelen we ons best sukkels. De mensen zullen wel denken: Hier, zijn er ook weer ingestonken ;-) Geen zorgen lezers, we zijn niet dom en hebben alleen maar globale gegevens achtergelaten waar ze verder niets mee kunnen, geen adres, bankrekeningnummers of telefoonnummers etc.

Maar helaas, na allerlei vragen te hebben beantwoord en vragenlijstjes te hebben ingevuld, vond de bank een reden om niet verder te gaan ? Nou ja, het scheelde ons wel weer anderhalf uur nutteloos gezwets, maar de kaarten voor de show gingen nu ook niet door. En dat vonden we wel erg jammer. Ok, dan zelf maar kaartjes kopen. En wat schetst onze verbazing? Er is op woensdag NOOIT een show van Holly Madison!! Nou, toen waren we helemaal blij dat het niet doorging anders hadden we anderhalf uur geluisterd naar een te commercieel verhaal waar we toch niets mee gingen doen en konden we in ruil daarvoor ook niet eens naar de show die we wilden zien.

De rest van de middag heeft het geregend en dan ziet zo'n stad er toch minder leuk uit. We hebben dus maar alvast wat gegokt en vooral veel winkels bekeken. Tessy, zwart 8 heeft helaas niets opgeleverd. Wel een of andere automaat die ons 100 euro besloot te geven! Jeuj!!! Tsja, hebben of niet hebben he?
Toen nog even bij de roulette gekeken maar uiteindelijk met 40 dollar winst weer richting hotel gelopen.
Daar hebben we eventjes de oogjes dicht gedaan en om 19.00 uur zijn we de strip weer opgegaan om dit keer naar het Bellagio te gaan om de fonteinen te zien. Het regende niet meer maar het was wel erg fris. Toch zeker wel 18 graden ofzo!

Uiteraard even op dezelfde plek als Brad Pitt gestaan en fantastische foto's en video's gemaakt van het schouwspel.
Tsja! Vegas by night is gewoon supermooi en alleen daavan genieten we al!
In het Venetian hebben we een hapje gegeten en gekeken naar de gondelvaarten die door het hotel gaan! Belachelijk mooi allemaal maar voor ons als nuchtere Hollanders allemaal vreselijk over de top!
Wat ook te grappig is, zijn de proppers die hier de kaartjes voor de stripshows uitdelen. Ze maken er allemaal een eigen show van en proberen ze, zonder dat wij vrouwen het zien, aan de mannen te geven!! Whahahaha ja, alleen als je ervoor kiest het niet te zien, mis je het! Het is te leuk!
Minder leuk zijn de mensen die de hele dag vragen in welk hotel je slaapt, en of je niet liever in hun hotel slaapt? Misschien willen we wel even een half uurtje naar het commerciele praatje luisteren?
Eeh nope! Tijd is schaars mensen.... En we hebben nog een hoop te doen.

Aan het einde van de avond hebben we volgens ons alle hoogtepunten wel gezien, zo heb ik van de trap af gelopen in het MGM Grand waar Julia Roberts vanaf liep in Oceans Eleven, heb ik op hezelfde plekje gestaan als Brad Pitt voor het Bellagio, hebben we gegokt in Planet Hollywood, in het Venetian gekeken, getuige geweest van enkele huwelijken en ooh ja, een heuse M&M shop ingelopen! Bedenk je eens alle mogelijk merchandising op het gebied van de welbekende gekleurde snoepjes en dat maal 20! Achterin de twee verdiepingen tellende winkel was een wand met 30? buizen van zo'n drie meter hoog en allemaal gevuld met m&m's. Kleuren waarin je ze nog nooit hebt gezien en met pindakaas inhoud, amandelen en nog veel meer! Te gek...

In Las Vegas had ik rustig nog wat dagen kunnen doorbrengen, maar helaas, we moeten door! Death Valley wacht!

Dag 11

Vanochtend om 9 uur uitgecheckt in het Hilton en doorgereden naar Death Valley, een ritje dat drie uur zou duren. Uiteraard was het vandaag ineens wel weer mooi weer terwijl ik in Vegas nog wel even aan zo'n pool had willen liggen. Ach, met al die modellenlichaampjes daar, had ik me toch niet heel prettig gevoeld ;) ondanks mijn nieuwe bikini's :D

Omstreeks 13.00 uur waren we uiteindelijk in Death Valley en wat vooral opvalt is dat de temperatuur binnen enkele minuten meerdere graden oploopt. Je gaat echt een valley in en hoe verder je naar beneden rijdt, hoe doder alles eruit ziet! Echt, bijna geen planten-, of bomengroei meer en een woestijnachtige omgeving.
We zijn eerst naar de zandduinen gereden, erg indrukwekkend. Je rijdt door de bergen en ineens waan je je op een strand met duinen maar dan zonder zee!
Het was ongeveer 30 graden dus een perfecte temperatuur. Van de zandduinen zijn we doorgereden naar de zoutvlakte 'Badwater'. Dit is een hele grote oppervlakte van zout waarin je foto's kunt maken zonder diepte! Echt grappig. Zo laat ik Theo meerdere malen op een kwart liter waterflesje staan en mensen van de grond rapen! Hoe dit eruit ziet, zie je na de 15e als we terug zijn en de foto's geplaatst hebben. Uiteraard erg mooi ook om er rond te lopen en jullie te vertellen hoe alles is ontstaan etc, maar het is al weer laat en ik verlang best naar mijn bedje!
Er komt nameljk nogal wat na Death Valley. Van mooie sightseeings in 35 graden tot een sneeuwstorm tussen Bishop en Yosemite. De temperatuur was ineens nog maar rond de 0 graden! Brrrr.... Hier zijn we net op gekleed! Nu zijn we dus even gestrand in Bishop en slaan we hoogstwaarschijnlijk Yosemite over omdat we er niet meer kunnen komen. De weg ernaar toe is afgesloten ivm een sneeuwstorm. Zoals het er nu uitziet, gaan we morgen 8 uur rijden om naar San Fransisco te komen.
Hoe het allemaal gebeurde en hoe het is afgelopen, lezen jullie morgen of overmorgen ok?

Liefs uit de states! Xxxx